حد توانايى خود در برابر اين سموم مقاومت كرده و با عكس العمل‌هاى گوناگون و تغيير در ساختمان سموم ، از شدت سمى بودن آن‌ها مىكاهد و يا با آن‌ها مبارزه مىكند . با توجه به محدوديت قدرت حياتى و فعاليت بيولوژيكى بدن و توليد مداوم سموم در روده‌ها ، هميشه مقاديرى از سموم جذب خون مىشوند . مثلا همان‌طور كه گفته شد سمومى مانند اسكاتول ، اندول ، اسيد هيپوكلريدريك ، اسيد فنيل ، سولفوريك و . . . در روده‌ها مىباشند ، ليكن با توجه به دفع ناچيز اين مواد سمى توسط ادرار ، اين سموم و ديگر سم‌ها جذب اعضا و نسوج و سلول‌ها شده و اثرات خود را برجاى مىگذارند . از نظر سم‌شناسى كلاسيك ، به دست آوردن پادزهر مناسب و معين و استفاده از آن‌ها در طول زندگى ، به علت نامعين بودن سموم و غير ممكن بودن استعمال دايمى پادزهرها و عدم قدرت جلوگيرى از تشكيل آنها در روده ، هرگز ممكن نيست كه علم پزشكى بتواند به‌طور مطلق با اين سموم مبارزه كند . عوارض ناشى از جذب سموم روده‌اى به علت توليد و جذب تدريجى مقادير خيلى كم سموم ، در حالت سلامتى و يبوست‌هاى خفيف نامحسوس است ، ولى اثرات سوء اين سموم در كاهش مقاومت بدن در برابر ميكروب‌ها و بيمارىهاى عفونى و همچنين اتلاف قدرت حياتى بدن و بالاخره در كاهش طول عمر ، با شواهد مستدل و مستند مورد مطالعه قرار گرفته و از سال‌ها قبل توسط محققين اعلام شده است و قبل از همه‌ى آن‌ها مورد توجه انبيا و اولياى الهى قرار داشته است . براى درمان : ما نبايد فقط به فكر نابودى ميكروب‌ها باشيم ، بلكه بايد ضمن اقدام در آن مورد با تغذيه‌ى صحيح و اجتناب از غذاهاى سمى و مضر ، زمينه‌ى سلامتى را فراهم كنيم تا طبيب ذاتى بدن به اذن الهى كار خود را به‌طور صحيح انجام دهد و سلامتى بازگردد . حساسيت حساسيت يا آلرژى يك واكنش دگرگون شده و يك واكنش غير عادى است كه در يك بافت و يا در چند بافت مختلف از بدن بروز مىكند و علايمى از خود نشان مىدهد . علت بروز آن به يك ماده‌ى بىجان ارتباط دارد كه ممكن است يك ماده‌ى غذايى يا شيميايى باشد كه فرد را ممكن است به بيمارى روانى يا جسمى دچار كند . غذاها و خوراكىهاى ناسالم و آغشته به مواد شيميايى كه باعث بروز حساسيت در انسان مىشوند بيمارىزا بوده و تندرستى را از ما مىگيرند و كوتاه‌كننده‌ى عمر هستند . معروف‌ترين غذاها و خوراكىهايى كه باعث حساسيت عصبى و بيمارى و يا اعتياد خفيف مىشوند ، عبارتند از : غلات ، قند ، شكر و شيرينىهاى ديگر ، قهوه ، چاى ، شكلات ، تخم‌مرغ و سيگار . وقتى كسى به يك غذاى مخصوص علاقه پيدا مىكند و بيشتر وقت‌ها يا هر روز همان خوراك را مىخورد ممكن است نسبت به آن غذا حساسيت پيدا كند اما هرگز آن را عامل حساسيت خودش به حساب نمىآورد . اين‌گونه افراد ممكن است بعد از خوردن غذايى كه به آن حساسيت دارند احساس سلامت و نشاط و تندرستى كنند ، درحالىكه پيش از مصرف آن غذا حال و احوال مناسبى هم نداشته باشند ، اين حالت را حساسيت مخفى يا پنهان مىگويند . علل بروز حساسيت‌هاى غذايى : 1 ) فشارى كه بر اثر آلودگى آب ، هوا و غذا بر دستگاه ايمنى وارد مىشود . 2 ) رژيم‌هاى غذايى محدود و تكرارى . 3 ) عدم شير خوردن كامل نوزادان و عجله در شروع رژيم غذايى بد براى آن‌ها . 4 ) دستكارى ژنتيكى گياهان و حيوانات . 5 ) تصفيه‌ى غذاها خصوصا نان سفيد و برنج